Yvonne

Yvonne

Dit interview met de moeder van Sven van Beek verscheen in oktober 2014 in Hand in Hand, het magazine van FSV de Feijenoorder. Ellen Mannens, oprichtster van 365feyenoordvrouwen.nl, interviewt voor de rubriek ‘Op de bank met’ maandelijks spelersfamilies voor het magazine.

Op de bank met Yvonne van Beek

Koffie, cake, een wijntje, nootjes; Yvonne van Beek zorgt ervoor dat het haar bezoek aan niets ontbreekt. Ze heeft niet voor niets Brabantse roots. Een bourgondische uitspatting op z’n tijd hoort erbij. Wat dat betreft lijkt haar zoon Sven van Beek niet op haar. Haar nuchterheid en vastberadenheid zitten wel in zijn genen en die kwamen goed van pas om te komen waar hij nu is. Een interview met een trotse, maar bescheiden voetbalmoeder.

Het is woensdag 17 september 2014, de dag voordat Feyenoord in Spanje tegen Sevilla speelt, en de redactie van Hand in Hand is welkom bij de familie Van Beek in Gouda. Hoeven ze niet naar Spanje? “Deze wedstrijd niet”, zegt Yvonne van Beek, Svens moeder. “Het kost niet niks en daarbij komt ook dat René (Svens vader, red.) niet zomaar weg kan als hoofdtrainer van VV Groeneweg in Zevenhuizen.”
En trouwens: er is nog genoeg werk aan de winkel in het nieuwe huis dat Sven pas heeft gekocht. “Het is zijn huis, maar hij heeft gevraagd of wij met hem meegaan”, zegt Yvonne met een glimlach. “Hij heeft het duidelijk nog veel te goed bij ons. En hij zal het niet direct tegen ons zeggen, maar ik heb al gehoord dat hij het leuk vindt om iets terug te doen voor alles dat zijn ouders voor hem hebben gedaan.”

‘Als je je zoon eenmaal in de Kuip hebt zien voetballen, ben je snel om.'

Het is 17 september, wat ook betekent dat het de avond is van de UEFA Cup-wedstrijd van die andere club. De tv staat dus aan in huize Van Beek, maar er mag door de wedstrijd heen worden gekletst. René wil de wedstrijd zien, hij hoeft de commentator niet te horen. Als voetbalfanaat kan hij zelf wel een mening vormen over het gespeelde spel. Hij moet toegeven dat hij ooit fan was van die club uit Amsterdam. “Maar als je je zoon eenmaal in de Kuip hebt zien voetballen, ben je snel om”, zegt hij.
De Feyenoordliefde zit na al die jaren behoorlijk diep bij de ouders van Sven van Beek. “Dat kan toch ook niet anders met zo’n stadion en supporters die door het vuur gaan voor hun club?”, zegt Yvonne. “Sven maakte het zelfs mee tijdens een avondje stappen. Een jongen viel hem lastig. Kwamen er een paar Feyenoordupporters om te checken of alles goed ging. Ze zijn overal.”
Het is duidelijk: Sven is Feyenoorder. Volgens zijn ouders wil hij ook het liefst kampioen worden met zijn club voor hij denkt aan verder carrièremoves.

'Stel je voor dat je later bij Studio Sport hoort:
Van Beek aan de bal’, zeiden we nog geinend’

Dat terwijl zijn voetbalcarrière begon bij die andere Rotterdamse club. Sparta. “We waren een dagje uit met vrienden in Rotterdam en zagen een poster hangen van een talentendag bij Sparta”, vertelt Yvonne. “’Daar moet je met Sven heen’, zeiden onze vrienden. ‘Stel je voor dat je later bij Studio Sport hoort: Van Beek aan de bal’, zeiden ze nog geinend. De week erna stonden we op de talentendag en werd Sven geselecteerd.”

De overstap naar Feyenoord had hij uiteindelijk te danken aan stadsgenoot en Feyenoordsupporter Bertus Melkert. Tijdens een toernooi waarin Sparta en Feyenoord elkaar zouden treffen, duwde Bertus op Varkenoord een briefje in de hand van Mark Wotte. Op het briefje stond Svens naam. “Een week later hing Feyenoord aan de telefoon. Of Sven bij Feyenoord wilde komen trainen.”

En zo begonnen voor Sven de dagelijkse tripjes naar Rotterdam Zuid. “Iedere dag met de bus naar Rotterdam Alexander vanuit Gouda om daar naar school te gaan. De trein was wel sneller, maar ook duurder. René knoopte al drie baantjes aan elkaar om de extra kosten op te vangen, dus was goedkoop vervoer wel handig”, zegt Yvonne. “Achteraf bleek het ook nog een goede keuze, omdat Sven zo verplicht een uurtje stil moest zitten. Hij is nooit getest, maar het zal me niets verbazen als hij ADHD had. Hij was altijd in beweging. Maar tijdens zo’n busrit kon hij geen kant op, dus als hij thuiskwam, had hij al z’n huiswerk al gedaan.”





 

Hoe bescheiden Yvonne en René ook zijn, ergens verbaast het hen niets dat hun zoon het heeft geschopt tot Feyenoord1. “Sven liep al toen hij tien maanden was. Daarna rende hij al snel achter de bal aan. Tijdens de zomermaanden op de camping was hij de hele dag op het voetbalveld te vinden en als hij daar niet was, was hij wel aan het tennissen of tafeltennissen. Hij had er als kind ook nooit problemen mee als hij dingen moest laten voor het voetbal. Hij ging altijd met plezier naar de training. En hij heeft altijd in zichzelf geloofd. Dat vind ik zo mooi aan hem.”

De grote voetballiefde en discipline heeft hij van zijn vader, de nuchterheid van zijn moeder. Want terwijl René bijna witheet werd toen Van der Gijp het onlangs in VI op Sven gemunt had, kon Yvonne er kostelijk om lachen. “Het is Van der Gijp maar, die heeft kritiek op iedereen”, zegt ze. Volgens René is het die nuchterheid en standvastigheid van zijn vrouw die Sven ook zo ver hebben gebracht. “Als kind gaat het er vooral om dat je stand weet te houden. Voor Sven zeker, want ik denk dat achteraf zo’n tachtig procent van de mensen met wie hij werkte niet direct in hem geloofden.”

Toch maakten zijn ouders zich geen zorgen om zijn carrière. “Ook als hij niet zou slagen op het hoogste niveau, zou hij altijd nog Eerste Klasse kunnen spelen”, zegt René. “Dan was er alleen het probleem dat hij er nog een baan bij zou moeten zoeken”, zegt Yvonne. Niet dat werken het probleem is. Zijn ouders hebben Sven altijd bewust gemaakt van het feit dat geld niet zomaar komt aanwaaien. “Het ging er meer om dat Sven geen idee had wat hij wilde worden”, zegt Yvonne.

'Svens broer Sander hielp hem regelmatig op het
laatste moment uit de brand met een werkstuk.’

Wat dat betreft is hij het tegenovergestelde van zijn oudere broer Sander. “Sander was juist weer heel gedisciplineerd in school. Daarmee heeft hij Sven regelmatig uit de brand geholpen. Kwam Sven op het laatste moment vragen of zijn broer hem kon helpen met een werkstuk. Sander was dan zo lief om het nog te doen ook. Maar hij zette hem wel altijd even op zijn plek. En ook nu nog. Sander volgt zijn broertje waar hij kan, maar laat het hem ook weten als hij weer even normaal moet doen en met beide benen op de grond moet komen.”
Want Sven mag dan wel een bekende voetballer zijn inmiddels, ‘normaal’ doen is heel belangrijk in huize Van Beek. Dus ligt er een stapel gesigneerde foto’s klaar om uit te delen als er weer eens buurtkinderen aanbellen en is Sven altijd bereid op de foto te gaan met fans en supporters.

'Sven heeft altijd in
zichzelf geloofd. D
at
vind ik zo mooi aan hem.’


Sven als bekende voetballer, soms moeten René en Yvonne er nog aan wennen. Yvonne: “In de nieuwe buurt waar we gaan wonen, was al snel bekend dat er ‘een profvoetballer’ zou komen wonen. Dat terwijl het voor mij nog als de dag van gisteren lijkt dat Sven bepakt met zware boekentas en sporttas naar de bushalte liep. Soms denk ik dat zijn kromme houding van die tijd komt.”

Maar er zijn ook aspecten aan het profvoetballerschap die verdraaid snel wennen. René: “Die parkeerkaart. Het is toch wel heel erg luxe om gewoon recht voor de Kuip te mogen parkeren.”

'De Feyenoordliefde zit behoorlijk diep. Dat kan toch ook niet anders 

met zo’n stadion en supporters die door het vuur gaan voor hun club?'

'Oorlogswonden'

Avril:
'Het voetbal is iets waarin onze familie elkaar ontmoet. Feyenoord verenigt ons.' 

Bekijken

Dikke kippenvel

Kelly:
'Voor belangrijke wedstrijden reserveer ik de oppas al een half jaar van tevoren.’ 

Bekijken

John boven je bed

Ellen:
Had geen boyband, maar John de Wolf met tulband boven haar bed hangen.

Bekijken

Contact

#Meerdaneenspelletje is de verzamelnaam van de verhalen die ik als freelance journalist schrijf over supporterschap.

Ik publiceer in landelijke en lokale media en werk desgevraagd ook in opdracht van clubs en supportersverenigingen. Heb je verhaalideeën, wil je met me samenwerken of heb je iets anders te melden? Dan is de ruimte hiernaast geheel voor jou. Stuur me een bericht en ik geef je zo snel mogelijk antwoord.

Ellen Mannens

Formulier

Ik heb een vraag
Ik wil graag meewerken
Ik heb iets te melden
Versturen

Delen

© #meerdaneenspelletje